Anna Orska po blisko ośmiu latach od pierwszej projektowej podroży, wróciła na Bali, by odkryć jak wiele zmieniło się na wyspie. To samo miejsce okazało się nie być już takie samo. Tworząc kolekcję biżuterii Kembali projektantka sięgnęła więc do niezmiennych balijskich korzeni: rzemiosła. Ręcznie rzeźbiona biżuteria wykonana została przez lokalnych mistrzów w przekazywanej z pokolenia na pokolenie technice i tradycyjnych materiałach: drewnie arang, drewnie sawo, masie perłowej oraz naturalnie zrzuconych jelenich porożach. Każdy element tworzony był w indywidualnym procesie i powstawał od kilku do kilkunastu godzin. Z okolic Ubud komponenty trafiły na jubilerski stół ORSKA, gdzie oprawione zostały w srebrne i pozłacane oprawy. Kolekcja biżuterii Kembali jest współczesną interpretacją setek lat tradycji. Nosząc biżuterię z drewnianymi rzeźbami można poczuć, że każdy element to też fragment historii, kawałek wyspy.

Biżuteria inspirowana jest naturą, w tym także naturą ludzką. Dominuje bogactwo wyspiarskiej fauny i flory, która jest szanowanym obywatelem wyspy i członkiem każdej społeczności. Przyroda koi i inspiruje, w powrocie do naturalnego środowiska jest też oderwanie od stresu i zanieczyszczeń miasta. Biżuteria z symbolem róży, hibiskusa czy chryzantemy ma być przypomnieniem, że powrót do natury powinien być naszym najważniejszym rytuałem.

Szczególne miejsce w kolekcji i kulturze balijskiej zajmuje wąż, pozytywny symbol o bogatym znaczeniu. Wężowe łuski oplatają czarne i białe rzeźby kwiatów, spowijają palce pod postacią szerokich pierścionków, otaczają nadgarstki oraz dekolty w formie zdobnych łańcuchów tworzących bransoletki i naszyjniki. Wąż zachęca by odrzucić to, co nam nie służy i zrobić miejsce na nowe. Jest metaforą zamkniętego cyklu życia i śmierci. Choć w religii chrześcijańskiej utożsamiany jest z pokusą, pozytywnych odniesień do węża nie brak także w naszej kulturze. Wystarczy wspomnieć o wężu Eskulapa z greckiego mitu o bogu Asklepiosie – opiekunie sztuki medycznej i lekarzy.

W kolekcji obecne są również symbole ciała: oczy i usta. W naszyjnikach, kolczykach i pinach z tej linii, łączą to, co dostrzeżone z tym, co niezauważone; to, co wypowiedziane z tym, co przemilczane. Każdy element ma swoją historię. Na Bali, gdzie duchowość i codzienność przeplatają się w rytuałach, pieśniach i stałym kontakcie z przyrodą, oko może być rozumiane jako symbol empatii i czułości wobec otaczającego świata. Usta zaś są nośnikiem wielopokoleniowych tradycji, ale także śpiewanych i szeptanych mantr, które wyznaczają rytm życia na Bali.