Cechy probiercze to urzędowe znaki umieszczane na wyrobach z metali szlachetnych (złota, srebra, platyny, palladu), które potwierdzają ich próbę (czyli zawartość czystego metalu w stopie) oraz fakt, że wyrób został sprawdzony przez Państwowy Urząd Probierczy. Są to małe znaki graficzne (najczęściej w postaci symboli i cyfr), wytłaczane lub wybijane na biżuterii. Wskazują próbę metalu, czyli proporcję czystego złota, srebra itp. w danym stopie (np. próba srebra 925 oznacza 92,5% czystego srebra). Zwierają także symbol urzędu probierczego oraz dodatkowe oznaczenia (np. znak producenta, w naszym wypadku znak ORSKA). Są gwarancją autentyczności i jakości.

W Polsce obowiązek znakowania wyrobów z metali szlachetnych reguluje prawo probiercze, zgodnie z którym każdy wyrób przekraczający określoną wagę (powyżej 1 g dla złota, powyżej 5 g dla srebra) musi być oznaczony cechą probierczą przez Państwowy Urząd Probierczy. Biżuteria może nie mieć próby, gdy jest pozłacana lub posrebrzana lub gdy masa wyrobu jest poniżej obowiązkowych progów (1 g dla złota, 5 g dla srebra).